محرم............................!

در آستانه ی حلول محرم یکهزار چهارو سی چهار هستیم !(۱۴۳۴).ماهی که در آن یکی از دردانه های آدم و عالم در دهمین روز آن و در یکهزار و سیصد و اندی سال پیش،شگفترین واقعه ی آسمان و زمین را رقم زد واراده اي را بنياد نهاد كه تا ابديت ، آموزه رهايي و آزادگي نوع بشر شد . حسين ابن علي(ع) امام همامي كه براي اين كه درستي را معنا كند و راستي را تصوير و در مدار آزادگي ، انسان را به ماهيت خويش نزديك نمايد ! خود و خان ومانش را در درصحراي تفتيده جهل عربي ودربيابان ستم شكمبارگان رياكار به مقتل خورشيد برد و سياوش باره هاي اساطير مانده در اتوپياي بشر را،تجلي بخشيد. يوسفي شد در چاه كفران عرب . شاهكاري را درپرده آفرينش رقم زد كه تا ابديت يگانه و ممتاز خواهد ماند . زاهد و فرزانه و پاكدامن ،عاشق رهايي انسان ، زلال درامتدادسرشت انساني . باشكوه چون خورشيد در زمهرير حيات آدمي و مهتاب شب هاي ديجور انسان تا همه ي ابديت و تا همه اعصارو براي همه ي انسان ها ، بي دغدغه ي رنگ و نژاد و آيين ! شكوه شگفت و سرشار از سياوشان اين حادثه ي هولناك و اما فاخر ، باعث شده است تا انتهاي آفرينش ، محرم و سوگوارهايش ،جاودانه بماند !                                                                     

عرض تسليت دارم و داغدار خواهيم ماند !

السلام علی الحسین
و علی علی ابن الحسین
و علی اولادالحسین
و علی اصحاب الحسین

در این پاییز ناز (در سپاس از یک دوست !)

شعرازسهراب سپهری

شب آرامی بود

می روم در ایوان، تا بپرسم از خود

زندگی یعنی چه؟

مادرم سینی چایی در دست

گل لبخندی چید ،هدیه اش داد به من

خواهرم تکه نانی آورد ، آمد آنجا

لب پاشویه نشست

پدرم دفتر شعری آورد، تکيه بر پشتی داد

شعر زیبایی خواند ، و مرا برد،  به آرامش زیبای یقین

با خودم می گفتم

زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست

زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست

رود دنیا جاریست

زندگی ، آبتنی کردن در این رود است

وقت رفتن به همان عریانی؛ که به هنگام ورود آمده ایم

دست ما در کف این رود به دنبال چه می گردد؟

هیچ!!!

زندگی ، وزن نگاهی است که در خاطره ها می ماند

شاید این حسرت بیهوده که بر دل داری

شعله گرمی امید تو را، خواهد کشت

زندگی در همین اکنون است

زندگی شوق رسیدن به همان

فردایی است، که نخواهد آمد

تو نه در دیروزی، و نه در فردایی

ظرف امروز، پر از بودن توست

شاید این خنده که امروز، دریغش کردی

آخرین فرصت همراهی با امید است

زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک

به جا می ماند

زندگی ، سبزترین آیه ، در اندیشه برگ

زندگی، خاطر دریایی یک قطره، در آرامش رود

زندگی، حس شکوفایی یک مزرعه، در باور بذر

زندگی، باور دریاست در اندیشه ماهی، در تنگ

زندگی، ترجمه روشن خاک است، در آیینه عشق

زندگی فهم نفهمیدن هاست

زندگی، پنجره ای باز، به دنیای وجود

تا که این پنجره باز است، جهانی با ماست

آسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ماست

فرصت بازی این پنجره را دریابیم

در نبندیم به نور، در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم

پرده از ساحت دل برگیریم

رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم

زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است

وزن خوشبختی من، وزن رضایتمندی ست

زندگی، شاید شعر پدرم بود که خواند

چای مادر، که مرا گرم نمود

نان خواهر، که به ماهی ها داد

زندگی شاید آن لبخندی ست، که دریغش کردیم

زندگی زمزمه پاک حیات ست، میان دو سکوت

زندگی ، خاطره آمدن و رفتن ماست

لحظه آمدن و رفتن ما، تنهایی ست

من دلم می خواهد

قدر این خاطره را دریابیم